En Büyük Korkum

Kaybemekten nefret ederim, sahip olduğum hiç bir şeyi kaybetmek istemem. Bu sefer öyle bir şey kaybettim ki, hayatımda yaşadığım en büyük acıydı.

İlk önce senden haber alamadım, şarjın bitmiştir eve gidince tabiki bana yazıcaktır dedim. 18:30 oldu, işten çıktım hala yazmamıştın. Zaman zor geçiyordu, 10 dk da bir telefondan skype bakıyordum. Metroya girdim, yarım saat telefonum çekmicekti. Ben metrodayken yazıcağını biliyordum, metroya bindim, zaman geçmiyordu. Şişhane durağına geldim, yürüyen merdivenleri koşarak çıkıyordum, yüzeye çıktım, telefonum internete baglandı, bildirimler mailler gelmeye başladı ama senden hala mesaj yoktu.

Eğitime girdim, odaklanamıyordum bir türlü, artık 5 dk bir telefona bakmaya başladım, senden bi mesaj var mi diye. Eğitim bitti, metroya girmeden önce tekrar aradım seni, yine cevap yokru, metroya girdim, bu sefer 15 dk telefonumun baglantısı kopucaktı.

Levent durağına geldim, yine koşarak çıktım yürüyen merdivenleri, insanların anlamsız bakışlarını umursamadan. Yüzeye çıktım, soğuk hava kızarmış yüzüme vurdu. Telefon tekrar internete bağlandı, bir kaç whatsapp mesajı geldi, hemen skype girdim ama yine mesaj yoktu. 9 saattir online olmamıştın.

Otobüse bindim, otobüste aklıma geldiği her an telefondan skype baktım, değişen bir şey yoktu. Dua etmeye başladım, sürekli allaha dua ettim. "Onu benden alma, ona kavuşmamı sağla allahım, nolur allahım ondan haber almama izin ver"

Kavacığa geldim, otoparka doğru yürürken son bir defa daha baktım telefona değişen bir şey yoktu. Arabaya bindim, müziği sonuna kadar açtım ve tutamadım artık kendimi, o kadar dolmuştum ki, haykırarak ağlamaya ve allaha yalvarmaya başladım, yola zor odaklanıyordum. Eve geldim, arabayı park ettim, telefona baktım, yine mesaj yoktu. Yüzümü sildim mendil ile, evdekilerin ağladığımı görmemesi gerekiyordu.

Bizimkilere selam verdim ve hemen evime çıktım. Elim kolum bağlı, hiç bir şey yapamıyordum skype da defalarca aramaktan başka. Yatağıma geçtim, başka bir şeye odaklanmak için youtubedan video açtım, biraz iyi gelmişti (en azından 2 3 dk da bir skype bakmıyordum) herşey yolundayken birden videoda konu isviçreye geldi, gözlerim doldu, yine ağlamaya başladım. Miğdeme kranplar girmeye başladı.

Uykuya dalmışım, gece 00:13 de uyandım hemen bir umut telefona baktım, değişen bir şey yoktu, tekrar aradım ve yine uykuya dalmışım. 00:48 de tekrar uyandım, telefona baktık ve aradım. 01:17 de uyandım telefona baktım ve aradım. 03:13 de uyandım, miğdem de garip bir ağrı  vardı, baya zaman geçmişti, hemen telefona baktım, artık mesaj gelmiş olması lazımdı ama yine yoktu, tekra aradım. Gece 04:27 de uyandım, tekrar aradım. Gece 05:55 de uyandım, tekrar aradım.

06:55... alarmın çaldı, gün aydınlanıyordu, önceki gün hayal gibiydi sanki, sadece miğdem ve başımdaki ağrı gerçekti. Hayal olmadığını hatırladım, hemen telefona sarıldım, mesaj yoktu, yine aradım. 2 defa daha aradım aynı dakika içinde, başka ne yapabilirdim ki...

Uyandığım andan itibaren düşünce selleri içinde boğulmaya başladım. Saçma sapan olabilecek bütün ihtimaller aklıma geliyordu. İlk ihtimal beni engellemiş olabileceğindi (lütfen burayı düşünme sadece oku ve geç) skype da engelleme nasıl anlaşılır, skype durumları hangi koşullarda ne olur. Hepsini okudum. Ofise geldiğim anda pc den skype açtım durumun "uzakta" (sarı saat) şeklinde görünüyordu, yanı beni engellememiştin. Anlık olarak içime bir rahatlık geldi ama sonrasında daha büyük bir korku kapladı içimi, başına bişey geldiğini hatta öldüğünü düşündüm. Nefes almakta artık zorlanıyordum, yerimde duramıyordum, bişeyler yapmalıydım. Aklıma habere bakmak geldi.

Google'a "swiss news, swiss newspaper" gibi kelimeler ile arama yaptım.

worldradio.ch/news/ 

www.thelocal.ch 

www.tagesanzeiger.ch/zuerich/ 

www.watson.ch/Schweiz 

www.20min.ch/schweiz/zuerich/ 

www.blick.ch 

www.lematin.ch/suisse/

Sitelerini buldum. Son bir hafta içerisindeki bütün haber başlıklarını okudum. Sonra bazılarının detaylarını okumaya başladım. Hiç bir iz yoktu. Saat öğlen olmuştu, düşünce selleri içerisinde daha da boğulmaya başladım, nefes almak o kadar zor olmuştu ki. Ögleden sonra

Bi an seni sonsuza kadar kaybettiğimi hissettim, hiç yanmadığı kadar canım yandı. Hiç korkmadığım kadar korktum, yaşamaya devam etmekten. Sensiz nasıl yaşayabilirdim ki o kadar hayal kurduktan sonra. Sana daha sarılamamışken bile, seni koklamamişken bile.

Skype'a paranoya derecesinde sürekli bakmaya başladım. Sürekli seni arıyordum. Düşünce selleri üzerime her geldiğinde canımdan bir parça koparıcak kadar sert oluyordu. Artık sessizce sürekli olarak allaha yalvarmaya başladım. "Nolur onu bana geri ver, nolur onu bana bağışla, bunu gerçekten hayırlı bir şey için istiyorum." "Allahum nolur onsuz devam edemem, onsuz yaşayamam, bana bu acıyı yaşatma nolur" ve hatırlayamadığım bir çok dua, sessizce dudaklarımdan dökülüyordu.

Google "sevdiğine kavuşmak için dua" yazdım ve

El-Azim 

El-Hakem 

El-Velud 

Rabbena aleyke tevekkelna ve ileyke enebna ve ileykel masir.

Duasını buldum. Sayfada abdestli olarak yalnız bir şekilde ve kibleye dönerek bu duayı sadece hayır ve helal olan birine kavuşmak için edilmesi gerektiği yazıyordu.

Ofisten çıktım, mescide gittim, abdest aldım. İkindi namazını kıldım. Mescid de köşeye geçtim, kimse ağladığımı görmesin diye. Yukardaki dua yı defalara okudum seni hayal ederek.

Fazla duramadım, hareket etmeyince nefes alamıyorsdum. Mescitten çıktım, ofise doğru yürüdüm. Dışarda iş arkadaşlarımı gördüm, defalarca sordular. Neyin var? Ne oldu? Anlat sana? Sadece bişey yok diyebildim, ben bile ne olduğunu bilmiyordum ki, nasıl anlatabilirdim. 

2 gün boyunca yaptığım gibi, skype açtım, yine seni arıcaktım. Ama bu sefer bir fark vardi, hemde çok büyük bir fark. Artık fotoğrafının yanında yeşil simge vardı, sonunda gelmiştin. Koşarak yanlarından uzaklaştım, hemen seni ardım, çalmaya başladı ve...

Gerisini biliyorsun...


*****************


Seni tekrar kaybettim. Geçen seferki kadar ağır değil bu sefer, ama yine canım çok acıyor.

Dönüceğini hissediyorum, ne zaman bilmiyorum.

Önemi yok, yinede beklicem seni...